นีโอ, สมิท และการสมดุลย์สมการ

           ก่อนอื่นขอให้ย้อนกลับไปถึงการสนทนากันระหว่างนีโอ กับเทพพยากรณ์ ที่เทพพยากรณ์เอ่ยขึ้นมาว่า สมิท ก็คือ อีกด้านหนึ่งของนีโอ แล้วยังพูดถึงการ Balance หรือสมดุลย์สมการ
            ทุกคนคงเคยเรียนสมการคณิตศาสตร์นะครับ การสมดุลย์สมการก็คือ การกำจัดตัวแปรที่เราไม่ต้องการออกไปจากสมการ ซึ่งวิธีการก็คือ ย้ายตัวแปรที่ต้องการกำจัดมาไว้ข้างเดียวกัน เมื่อตัวแปรค่าบวก มาอยู่ด้วยกันกับค่าลบก็จะหักล้างกันแล้วหายไปจากสมการเองอัตโนมัติ กรณีเดียวกันกับนีโอ และสมิท ที่เปรียบเสมือนเป็นตัวแปรชนิดเดียวกัน แต่อยู่คนละฝั่งโดยนีโอเป็นตัวแปรค่าบวก ส่วนสมิทเป็นตัวแปรที่มีค่าลบ เมื่อต้องการกำจัดตัวแปรตัวนี้จึงจำเป็นต้องย้ายมาอยู่ข้างเดียว แน่นอนว่า สมิท ต้องไม่ยอมอยู่ข้างเดียวกับ นีโอ แน่นอน จึงเหลือวิธีเดียวเท่านั้น (แต่ได้ผลลัพธ์เหมือนกัน) คือ นีโอ ต้องย้ายไปอยู่ข้างเดียวกับ สมิท จึงเกิดการหักล้างกันเอง สมิท และนีโอ ก็หายไป สมการ (ในที่นี้ก็คือ โลกของ Metrix) ก็จะเข้าสู่สมดุลย์ แต่อย่างที่รู้กันว่า ทุกสมการ จะมีความคาดเคลื่อนอยู่ระดับหนึ่ง เมื่อใช้คำนวณบ่อย ๆ เข้า ค่าความคลาดเคลื่อนนั้นก็จะเพิ่มมากขึ้น นั่นเป็นเค้าลางของการก่อเกิด นีโอ รุ่นใหม่ ถ้าไม่พยายามจับ Metrix เข้ากับเรื่องราวของพระเจ้า หรือปรัชญาอะไรมากนัก แล้วคิดตามในแง่คณิตศาสตร์ และคอมพิวเตอร์ จะช่วยให้เข้าใจหนังมากขึ้น แล้วค่อยมาตีความหาปรัชญากันทีหลังก็ได้ครับ

1. The Metrix Reloaded นึกถึง bug ของโปรแกรมครับ จะเป็นเห็นว่าการสนทนาระหว่าง Architect กับ Neo จะใช้ศัพท์เกี่ยวกับการโปรแกรมมิ่งทั้งนั้นเช่น Patch, Function เป็นต้น ซึ่ง Neo ก็คือ Bug ที่เกิดกับโปรแกรม ไม่ว่าจะให้อัจฉริยะขนาดไหนมาเขียนโปรแกรม ก็จะต้องมี Bug เกิดขึ้นแน่นอน เมื่อกำจัด bug ได้ และใช้โปรแกรมต่อไป ก็จะต้องมี bug ตัวใหม่เกิดขึ้นมาอยู่เสมอ นั่นคือ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องมี Neo รุ่นใหม่เกิดมาเสมอ
... วิธีการกำจัด bug ของโปรแกรมที่ดีที่สุดก็คือ ปล่อยให้ bug ตัวนั้นแสดงตัวตนของมันออกมาให้หมดเปลือก ด้วยการจำลองสถานะการณ์อย่างหนึ่ง ให้มันคิดว่าเป็นการทำงานจริง จากนั้นสังเกตุดูพฤติกรรม และความสามารถว่ามันทำอะไรได้บ้าง เมื่อเราได้ข้อมูลเกี่ยวกับ Bug ตัวนั้นมาแล้ว การกำจัดทิ้งก็ไม่ยากอะไร แต่ในสุดแล้ว ก็จะมี Bug ตัวใหม่เกิดขึ้นมาอีก ก็กำจัดกันอีก ซึ่งเหมือนการเล่นเกมกับความผิดเพี้ยนของโปรแกรมก็ว่าได้
... Bug (หรือนีโอ) ที่เกิดขึ้นของโปรแกรมบางครั้งม่เป็นอันตรายกับระบบ ก็ปล่อยเอาไว้ได้ เพราะสามารถควบคุมได้ระดับหนึ่ง แต่สำหรับสมิท เปรียบเสมือน Bug จากภายนอก หรือ bug ที่ไม่คาดว่าจะเกิด (bug แบบนีโอจะรู้อยู่แล้วว่าจะต้องมีแน่นอน แค่ไม่รู้ว่าจะมาในรูปแบบไหนเท่านั้น) เช่น ไวรัส ที่ bug ที่โปรแกรมไม่สามารถควบคุมได้ ถ้ากำจัดไม่ได้โปรแกรมนั้นก็จะถูกกำจัดเสียเอง ผิดกับกรณี bug แบบนีโอ ถ้ากำจัดไม่ได้ก็ยังมีทางเลือกสุดท้ายคือ โหลดโปรแกรมใหม่ (Reload) อีกครั้ง ให้ bug มันเริ่มจากเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วค่อยหาทางกำจัดมันใหม่

2. The Metrix Revolution ในเมื่อไม่ยอมโหลดโปรแกรมใหม่ ก็ต้องหาทางกำจัด bug ไปพร้อม ๆ กับกำจัดไวรัสไปในตัว อย่างที่บอกวิธีการกำจัด bug ก็ต้องให้ bug ตัวนั้นแสดงตัวเป็นพระเอกอย่างเต็มที่ ภาคนี้จึงเห็นความเก่งกาจของ bug ทั้งสอง (นีโอ กับสมิท)
... และนำ bug จากภาคแรกเปรียบเข้าไปกับการสมดุลสมการ โดย bug ทั้งสองเป็นตัวแปรที่จะต้องกำจัดออกจากระบบ แต่ทีนี้ปัญหาก็คือ จะทำอย่างไรถึงให้ตัวแปรตัวใดตัวหนึ่งยอมย้ายไปอยู่ข้างเดียวกับตัวแปรอีกตัวหนึ่ง
... ขณะที่ตัวแปรค่าลบอย่าง สมิท ต้องการครอบครอง Metrix ส่วน นีโอ ก็ยังมีห่วง(รัก)ติดพัน จึงต้องทำให้ตัวแปรตัวใดตัวหนึ่งหมดห่วงให้ได้

          เกี่ยวกับการไม่เลือก Reload หรือบูทระบบขึ้นใหม่ของ นีโอ ใน Metrix Reloaded จากบทสนทนาระหว่าง นีโอ กับ สถาปนิก จะเห็นว่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ไซออนเกิดสงคราม และการทำลายล้าง แต่มันเกิดมาหลายครั้งแล้ว แต่ นีโอ ทุกรุ่นล้วนแต่เลือกที่จะ รีโหลด หรือบูทระบบขึ้นใหม่ทั้งนั้น ทำให้ทุกอย่างเริ่มจากศูนย์แล้วเดินทางไปยังจุดเดิมอีกครั้ง (เพราะ bug ยังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างแท้จริง)  แต่สำหรับ นีโอ รุ่นนี้ผู้ควบคุมเกมการแก้บัก (ซึ่งก็คือ เทพพยากรณ์) ได้สร้างเงื่อนไขสำคัญที่จะทำให้ นีโอ รุ่นนี้ไม่เลือก reload ระบบขึ้นมาใหม่ นั่นคือ สร้างพันธะผูกพันธ์อันลึกซึ่งที่สุดอย่างหนึ่งขึ้นมา และต้องเป็นความผูกพันธ์ที่มนุษย์คนหนึ่ง ไม่ว่าจะเก่งกาจขนาดไหน ก็ไม่สามารถตัดขาดไปได้อย่างสิ้นเชิงนั่นคือ "ความรัก" ครับ ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวอย่างแท้จริงที่ทำไม นีโอ จึงไม่เลือก Reloaded จึงทำให้การ Revolution ขึ้นมา  เมื่อเกิดการเลือกทางใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม ผลลัพธ์ย่อมเป็นที่คาดการณ์ได้ยาก (แต่ยังพอมองทิศทางออกได้บ้าง) นั่นอาจเป็นที่มาของประโยคสุดท้ายระหว่างสถาปนิกกับเทพพยากรณ์ทำนองว่า "ครั้งนี้คุณเล่นแรงจังนะ คราวหน้าผลลัพธ์อาจเป็นแบบนี้ก็ได้" (ทำนองนี้แหละครับ จำไม่ได้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็น ขออภัย)