chanchai's profiletheballPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 15

    เรื่องรัก น้อยนิด หมาศาล

                             เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาลแรงดึงดูดของความโดดเดี่ยว                                  

             ในห้องที่มีแต่เส้นตรงและสีซีดที่เกิดจากการถูกทำให้สะอาดมากกว่าซีดหม่นจากความสกปรกมีเพียงเส้นเชือกที่ผูกห่วงตรงปลาย และ
    จิ้งจกตัวหนึ่งเท่านั้นที่คดโค้งเคนจิอยากลอยตัวในอากาศเพื่อไปจากแรงโน้มถ่วงของโลก สู่อวกาศอันเป็นนิรันดร์ด้วยเชือกเส้นนี้ถ้าไม่มีเสียงออด
    หน้าบ้านถี่รัวเขาอาจได้ลอยในอากาศ ลอยไปในอวกาศกว้างใหญ่ไพศาลจริงๆ.........

             หนังเล่าเรื่องของเคนจิ หนุ่มบรรณารักษ์ในศูนย์วัฒนธรรมญี่ปุ่นในไทย ที่กำลังตั้งข้อสงสัยเรื่องการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง เขาสงสัยเหมือนที่เราหลายคนเคยสงสัยว่ามันจะเป็นยังไง ถ้าเราได้-ตายไป- แต่กับเคนจิ มันไม่ใช่การครุ่นคิดถึงชีวตหลังความตาย เพราะเขาไม่ปรารถนาชีวิตไดๆอีกแล้ว หากเป็นการคิดถึงมันในลักษณะของการพักผ่อน เพื่อจะตื่นมาอย่างสดชื่นในชาติหน้า แม้เอาเข้าจริงยังไม่มีใครพิสูจน์อะไรได้มันก็เป็นการคิดถึงความตายที่น่าอภิรมย์ไม่น้อยเคนจิพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง หลายวิธีการ แต่มักจะมี-ภาวะภายนอก-มารบกวนเวลาตายของเขาอยู่ร่ำไปจนกระทั่งเขาพบกับเด็กสาวในชุดนักเรียนญี่ปุ่นระหว่างชั้นหนังสือพบกันเพียงชั่วเสี้ยวนาทีแต่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งไปตลอดกาลเด็กสาวยืนอ่านหนังสือการ์ตูนเรื่อง -จิ้งจกเดียวดาย- อันเป็นเรื่องของจิ้งจกที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าถูกทิ้งไว้บนโลกเพียงลำพัง
             โกวเล้งเคยพูดไว้ครั้งหนึ่งว่า " ความโดดเดี่ยวไม่ทำให้คนตายแต่มีคนมากมายที่ตายเพราะความโดดเดี่ยว " บางทีทั้งจิ้งจกและหนุ่มญี่ปุ่นเงียบขรึมนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
            เขาพบเด็กสาวอีกครั้งบนถนน ขณะเขากำลงจะตายแต่ที่เขาได้พบกลับเป็นการตายของเด็กสาวจากพรากจากผู้หนึ่งเพื่อพานพบผู้หนึ่งเรื่องรักมันเริ่มตรงนี้เองหนังใช้เพลง-แรงดึงดูด- เป็นend creditสิ่งที่มี-แรงดึงดูด-ซึ่งกันและกัน มักเป็นสิ่งที่อยู่ตรงกันข้ามเหมือนแม่เหล็กบวกและลบผู้ชายกับผู้หญิงหยินกับหยางบางทีหนังอาจพูดถึงเรื่องนี้พูดถึงแรงดึงดูด แต่เล่าผ่านภาพ-ความแตกต่าง ของสองขั้วเคนจิเป็นหนุ่มญี่ปุ่นในเมืองไทย น้อย(พี่สาวของนิด เด็กสาวที่ตายไปต่อหน้าต่อตาเคนจิ)เป็นสาวไทยจะไปญี่ปุ่นเคนจิอยู่ในบ้านที่มีระเบียบ อันเป็นลักษณะของบ้านที่มีสิ่งมีชีวิต(ซึ่งอยากตาย)จัดระเบียบมันน้อยอยู่ในบ้านรกเรื้อที่เหมือนเป็นบ้านที่สิ่งมีชีวิตผู้เป็นเจ้าของตายจากไปเนิ่นาน(ทั้งที่กำลังจะมีชีวิตใหม่)บ้านของเคนจิมีสีฟ้าซีดๆของใช้ทุกอย่างมีเส้นตรง สี่เหลี่ยมบ้านของน้อยมีสีสันหลากหลาย ม่านสีชมพูด ผนังสีน้ำตาล สระน้ำสีเขียว ทุกอย่างเหมือนหลุดมาจากยุคแสวงหาจึงมีลักษณะโค้งมนไร้รูปเคนจิชอบทำความสะอาดน้อยทำสกปรกไม่หยุดยั้งเคนจิพูดจาสุภาพท่าทีขัดเขินเก้งก้างน้อยพ่นคำหยาบเป็นไฟ และดูสบายๆอยู่ตลอดเวลา
     
    เรื่องความแตกต่างนี้ยังลุกลามไปถึงโปสเตอร์และชื่อเรื่องโปสเตอร์สีชมพูหวานแสดงภาพการ์ตูนของคนที่กำลังผูกคอตายหรือนอนให้รถทับ
          ชื่อภาษาอังกฏษ last life in the universe เป็นชื่อที่พูดถึง ชีวิต กะจิริด กับจักรวาลกว้างใหญ่กับชื่อไทย -เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล -
    ที่ชัดเจนถึงความแตกต่างในทันทีที่อ่านซึ่งเป็นชื่อไทยที่เจ๋งมากเพราะนอกจากเป็นชื่อของนางเอกสองคนเป็นชื่อที่บอกถึงภาพรวมของหนัง(ทุกอย่างถูกเล่าอย่างน้อยนิดแต่ได้ผลมหาศาล)พูดถึงก่นแกนของเรื่อง(ความแตกต่างและแรงดึงดูดในความคิดของผม) และถ้าอยากจะกัดยังอาจหมายรวมไปถึงทุนสร้างมหาศาลและรายได้อันน้อยนิดอีกด้วย
     
          เพราะโลก(หรือแม้แต่จักรวาล)ถูกสร้างขึ้นด้วยความต่างทั้งเรื่องของอุณหภูมิ สภาพภูมิศาสตร์ ความกดอากาศ การมีไม่มีก๊าซบางอย่างโลก(หรือจักรวาลนี้)จึงเต็มไปด้วยแรงดึงดูดระหว่างพระจันทร์กับโลก โลกกับดวงอาทิตย์(ระบบ สุริยจักรวาล)แต่แรงดีงดูดของเคนจิกับน้อยกลับเป็นเรื่องของความโดดเดี่ยวและความตายความตายของนิด ทำให้น้อย(ที่กลัวการอยู่คนเดียว)กับเคนจิ(ที่เปรียบตัวเองไม่ต่างจากจิ้งจกเดียวดาย)มาพบกัน   หนังฉายภาพความแปลกแยกโดดเดี่ยวชัดเจนไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารติดๆขัดๆของเคนจิกับน้อยการแพ้-ปลาดิบ-(อันเป็นตัวแทนของญี่ปุ่น )ของเคนจิซึ่งหมายถึงความแปลกแยกกระทั่งกับชาติกำเนิดการอาศัยในบ้านร้างไร้ผู้คนของน้อยฉากหนึ่งเป็นตอนที่เคนจิเข้าไนห้องของนิดแล้วถูกน้อยไล่ออกจากบ้าน ที่เคนจิทำคือลงไปนอนอยู่ใต้ท้องรถเผื่อรถจะไหลมาทับเขาตาย
    เป็นฉากที่ทั้งขำทั้งเศร้าเพราะกับเคนจิ ไม่มีที่ทางของเขาบนโลกนี้อีกแล้วนอกจากบ้านรกๆของน้อย(ตอนที่เคนจิมาส่งน้อยในเช้าวันแรกของทั้งคู่เทปสอนภาษาญี่ปุ่น พูดว่า -ถึงบ้านแล้ว-)บ้านของน้อยจึงทำหน้าที่เป็นเหมือนจักรวาลของเคนจิ(และของน้อยด้วย)เมื่อน้อยไล่เขาออกจากบ้าน เขาจึงมีสภาพเป็นจิ้งจกโดดเดี่ยวโดยแท้โดดเดี่ยวจนไม่อยากมีชีวิตอยู่

              คนรุ่นเรา -เหงา- กันง่ายขึ้นและจริงๆมันก็เป็นเช่นนั้นอาจเพราะคนรุ่นเราเป็นผลผลิตของโลกและความสัมพันธ์ในยุคสมัยใหม่เป็นคนที่แข็งแกร่งต่อโลกภายนอก แปราะบางในโลกภายในคล้ายเป็นผลข้างเคียงของยาใหม่หรือว่าแท้จริงแล้วเราพากันเหงาเพราะคุณค่าของคนในรุ่นเราถูกยึดโยงอยู่กับสิ่งต่างๆเราเสพติดวัตถุ เพื่อน ความสุข สนุกสนาน(อันเป็นสิ่งที่เปบี่ยนแปลงอย่างรวเดร็ว)เมื่อตามไม่ทันเราจึงรู้สึกเหมือนถูกทิ้ง(ให้เดียวดายในจักรวาล)ทั้งๆที่คุณค่าเหล่านั้นเกิดจากการผูกโยงของเราเองแท้ๆ
    ......แต่จะเกิดจากอะไรก็เถอะในบางเวลาที่ผมอยู่คนเดียวแล้วเหงา ผมมักคิดถึงคำของน้อยตอนที่เคนจิถาม
    - คุณเศร้ามั้ย
    - ใครบ้างล่ะที่ไม่เศร้า......... กับความเหงาในจักรวาลนี้ก็คเป็นคำตอบแบบเดียวกันขึ้นกับว่าแรงดึงดูดของเรากับจักรวาลนี้จะมีมากมายเท่าไหร่เท่านั้นเอง

    ------------------------------------------------------------------------
    จากคุณเจ้าชายน้อย

    Comments (5)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Yawrote:
    หนังเรื่องนี้ดีมากๆ ดีมากจริงๆ
    Oct. 4
    Picture of Anonymous
    Snappydog6 wrote:
    เหงา... เหงาเพราะอะไร ... จงคิดซะว่า ความเหงามันก้อคือเพื่อนข้างกาย... จิงๆ ความเหงาไม่ได้ทำร้ายใครหรอก มีแต่ตัวเราที่ทำตัวเราเองน่ะ...ชิวว..ชิวว..น้อออ.. (*หมายเหตุ โคดชอบงานของเป็นเอกเรยยย)
    Jan. 25
    Picture of Anonymous
    เจ๊.. wrote:
    เป็นแฟนตัวยงของเป็นเอกจริงๆ เลยนะ.. ข้าน้อยมิมีบุญได้ซึมซับ ตามท่านจริงๆ ท่านจอมยุทธ ยาวโครต
    Jan. 24
    Picture of Anonymous
    tukky wrote:
    - -" แบบว่ายาวๆ นู๋ขี้เกียจอ่านอะนะ!!
    เอาเป็นว่าทักทายใน Blog หลังจากไม่ได้
    ทักใน Blog นานโข!! เด๋ววันนี้ทักใน Blog
    เพื่อนแต่คนเสร็จ ดูไอเดีย Blog ชาวบ้าน
    จะอัพ Blog ที่ร้างมานานสักที อิอิ

    ***สมาชิกสาวน้อยเอวหนาในดาวน์โหลดแก้งค์
    Jan. 22
    Picture of Anonymous
    BKKNikki wrote:
    การที่พระหเจ้าสร้างคนให้มีคู่ มานเป้นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้คนเรารู้จกความเหงา หนังเรื่องนี้มานมีแง่มุมที่คนเก่งสามารถอ่อนแอได้เหมือนกัน คนที่บอกตัวเองว่าฉันอยู่คนเดียวได้มักจะต้องการคนอยู่ด้วยเสมอแหละ
    Jan. 17

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://theball.spaces.live.com/blog/cns!BA395162BA8094E0!571.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None