21 กรัม ......
 เป็นน้ำหนักที่หายไปในขณะเสี้ยววินาทีที่เราเสียชีวิตทันใด แต่เราได้สิ่งใดกลับมา?

            หนังเริ่มเล่าเรื่องด้วยการโยนจิ๊กซอว์ที่ต่อกระจายให้กับคนดู โดยแต่ละชิ้นนั้นบ้างก็ดูแทบจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลย บ้างก็มาปะติดปะต่อกันอย่างล่องลอย โดยทำไมหนังต้องเล่าเรื่องราวสลับไปมาอย่างชวนเวียนหัว? ผมเชื่อว่าเป็นเพราะผู้กำกับต้องการจะสื่อสิ่งที่ตัว พอลได้พูดเอาไว้ว่ามันมีหลายสิ่งที่จะดลให้คนสองคนมาพบกัน และสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นนั้น บางสิ่งอยู่ในมุมมองที่เราไม่สามารถรับรู้ได้หนึ่งคือผู้คร่า.... หนึ่งคือผู้สูญเสีย.... และ หนึ่งคือผู้ได้ชีวิต.....

      ด้วยพลังการตัดต่อที่สามารถดึงความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชมและสามารถยึดไม่ให้เราหลุดสมาธิออกไปจากจอได้แม้แต่แวบเดียว พร้อมแสดงให้เห็นถึงทฤษฏีที่พอลบอกคริสติน่าไว้ "การที่คนสองคนจะมาพบกันมีอะไรดลมากมายเหลือเกิน" อีกทั้ง transition จาก ซีนหนึ่งไปอีกซีนหนึ่งยังทำได้ยอดเยี่ยม จากแก้วน้ำไปยังแก้วน้ำ จากโรงพยาบาล ไปยังโรงพยาบาล....

       การใช้แสงในแต่ละฉากของตัวละครนั้นก็เต็มไปด้วยความหมาย การเลือกใช้เกรนฟิล์มที่ต่างกันส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของผู้ชมโดยตรง โดยที่คนดูอาจจะไม่รู้สึก และที่สำคัญคือพลังของนักแสดงทั้งสามที่เรียกได้ว่าขั้นสุดยอด

 

 " 21 กรัม " แก่นของเรามันมีแค่นี้จริงๆหรือ???เหตุใดน้ำหนักเพียง 21 กรัมจึงสามารถทำให้ชีวิตเราหนักอึ้งได้เพียงนี้ ผู้คนเดินกันให้ขวักไขว่วุ่นวาย เราส่วนหนึ่งก็หนีไม่พ้นวงจรแห่งความวุ่นวายนั้น นี่ผมกำลังพยายามแสวงหาอะไรให้ชีวิตมากมายนักหนา ชีวิตเราเป็นทุกข์อยู่เป็นนิจ เพราะสิ่งต่างๆ ที่เราผูกมันไว้กับน้ำหนัก 21 กรัมจนน้ำหนักเพิ่มค่าอย่างไม่สามารถวัดตวงได้อีกแล้ว สิ่งที่วิเศษอาจไม่ใช่สิ่งที่เราค้นพบว่าวิญญาณนั้นมีน้ำหนัก 21 กรัม แต่สำคัญมากไปกว่านั้นคือ เมื่อพบแล้วเราพยายามมากขึ้น พยายามที่จะปลดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นๆ ให้ลดลง พยายามไม่แสวงหา ไม่ไขว่คว้า ไม่ดิ้นรนกับสิ่งต่างๆ ที่รั้งถ่วงชีวิตของเราไว้ เพราะเราได้ระลึกเสมอว่า สุดท้าย แก่นของเราจริงๆ มันก็แค่ 21 กรัม ไม่มีอะไรมากมาย.......................